ADWOKAT KRAKÓW DOMINIK MARCHEWKA

Factolex – Kancelaria Adwokacka z Krakowa

O MNIE

Nazywam się Dominik Marchewka jestem DOKTORANTEM
prawa oraz ADWOKATEM

Kontynuuje wielopokoleniową tradycję rodzinną.

Współpracowałem z wieloma KANCELARAMI ADWOKACKIMI
W trakcie studiów poszerzałem swoją wiedzę prawniczą byłem VICEPREZESEM studenckiej poradni prawnej oraz KOORDYNATOREM sekcji cywilnej

AUTOR I WSPÓŁAUTOR PONAD 78 INTERWENCJI PRAWNYCH DO INSTYTUCJI
KRAJOWYCH ORAZ UNIJNYCH:

  • Sejm RP
  • Ministerstwo Spraw Zagranicznych
  • Sąd Najwyższy
  • RPO
  • NIK
  • Komisja Europejska i Parlament Europejski
  • Biuro Interwencji Prawnych przy Prezydencie RP
  • Ministerstwo Sprawiedliwości
  • Ministerstwo Gospodarki

PRELEGENT

Kilkunastu konferencji w zakresie prawa konstytucyjnego , a w szczególności prawa samorządu terytorialnego oraz gospodarki nierchmościami.

ZDJĘCIA Z KONFERENCJI PRASOWYCH ADWOKATA MEDIATORA DOMINIKA MARCHEWKI

Układ konsumencki, czyli jak uchronić się od upadłości

Ogłoszenie upadłości konsumenckiej nie stanowi jedynego rozwiązania, które pozwoli uchronić się przed komornikiem i utratą znacznej części majątku. W wypadku gdy uzyskiwane dochody umożliwiają zaspokojenie wierzycieli po rozłożeniu długów na dłuższy okres spłaty, idealnym wyjściem z sytuacji jest konsumenckie postępowanie układowe.

Układ konsumencki – czy zawsze możliwy?

Układ konsumencki stanowi formę porozumienia między dłużnikiem a wierzycielami, które umożliwia zachowanie co najmniej części majątku w przeciwieństwie do upadłości.

Układ do swojej skuteczności wymaga zatwierdzenia przez sąd, przy czym nie trzeba uzyskać akceptacji wszystkich wierzycieli, a wystarczy, że uzyska się ją od większości z nich.

Należy pamiętać, iż nie jest możliwe skorzystanie z układu konsumenckiego, jeśli więcej niż 15% długów ma charakter sporny.

Wniosek – wzór i opłata

Wniosek o otwarcie postępowania układowego może złożyć tylko niewypłacalny konsument, czyli kiedy utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Domniemywa się, że ma to miejsce wtedy, gdy opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące.

Dłużnik składając wniosek musi przedstawić wstępne propozycje układowe, określając w jakiej wysokości oraz w jakich terminach zobowiązuje się spłacać długi. Natomiast w uzasadnieniu należy wykazać niewypłacalność oraz możliwość zrealizowania przedstawionych propozycji, a także uprawdopodobnić uzyskanie akceptacji wierzycieli dla układu, np. z uwagi na atrakcyjny i korzystny charakter zaproponowanych rozwiązań.

Sąd uwzględni wniosek pozytywnie, jeśli możliwości zarobkowe i sytuacja zawodowa dłużnika wskazują na jego zdolność do pokrycia kosztów postępowania o zawarcie układu oraz na możliwość zawarcia i wykonania układu z wierzycielami.

Wniosek należy złożyć na formularzu dostępnym na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości (załącznik).

Składając wniosek o otwarcie postępowania układowego należy uiścić opłatę w wysokości 30 zł oraz zaliczkę na wydatki postępowania, która odpowiada wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw (bez wypłat nagród z zysku) w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. W trzecim kwartale 2021 r. powyższe wynagrodzenie wyniosło 5882,99 zł.

Właściwość sądu

Wniosek o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd właściwy dla głównego ośrodka podstawowej działalności dłużnika, czyli dla osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej lub zawodowej jest nim miejsce zwykłego pobytu.

Jak przebiega proces układu?

W przeciwieństwie do postępowania upadłościowego w postępowaniu układowym nie ma syndyka, a w jego miejsce wstępuje nadzorca sądowy, czyli licencjonowany doradca restrukturyzacyjny. Ma on za zadanie przeprowadzenie procedury niezbędnej do zawarcia układu i udzielenie dłużnikowi pomocy w przygotowaniu ostatecznych propozycji układowych. Całe postępowanie najczęściej trwa kilka miesięcy.

Propozycje układowe

Dłużnik i wierzyciele mogą wypracować korzystne dla siebie rozwiązania restrukturyzacji zobowiązań, wśród których mogą się znaleźć:

  • rozłożenie spłaty na raty;
  • odroczenie terminu spłaty zadłużenia;
  • umorzenie części zobowiązań.

W rozmowach z wierzycielami możliwe jest rozłożenie długów na raty, obcięcie odsetek, zmniejszenie wielkości zobowiązania do 50%, a  w pewnych sytuacjach nawet całkowite umorzenie długu. Dlatego też układ konsumencki stanowi idealne wyjście dla osób, które chcą w szybki i prosty sposób rozwiązać swoje problemy z długami, nie ryzykując utraty całego majątku.

Jednakże kluczowa przy zawieraniu układu będzie realna możliwość sfinansowania długów z dochodów dłużnika i dobrowolnej sprzedaży części jego majątku oraz to, czy przedstawione propozycje okażą się dla wierzycieli atrakcyjniejsze niż to, co mogliby uzyskać w sytuacji postępowania upadłościowego.

Zawarcie układu

Układ przyjmowany jest w drodze głosowania na zgromadzeniu wierzycieli, któremu przewodniczy nadzorca sądowy. Wymagane jest uzyskanie akceptacji większości głosujących wierzycieli, którzy mają łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wszystkich wierzytelności. Przyjęty układ musi być obligatoryjnie zatwierdzony przez sąd.

Spłata wierzycieli

Nie trzeba się martwić o osobiste spłacanie wierzycieli, gdyż obowiązek ten będzie spoczywał na nadzorcy sądowym. Po uzyskaniu od dłużnika ustalonych w układzie rat płatności nadzorca potrąci z nich należne mu wynagrodzenie, zaś pozostałą część przekaże w odpowiednich kwotach na rzecz poszczególnych wierzycieli.

Czas realizacji układu

Czas spłaty długu jest określony w układzie, przy czym maksymalnie wynosi on 5 lat. Wyjątkowo realizacja układu może przekroczyć wskazany czas w przypadku wierzytelności zabezpieczonych rzeczowo – zastawem lub hipoteką. W takim wypadku gdy bank posiada hipotekę na mieszkaniu dłużnika i wyrazi zgodę na objęcie jego wierzytelności układem, to będzie ona mogła być spłacana w okresie dłuższym niż 5 lat. Podobnie w przypadku gdy w skład masy upadłości wchodzi nieruchomość służąca zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika lub osób znajdujących się na jego utrzymaniu, układ może być zawarty na okres przekraczający pięć lat, jeżeli przewiduje zachowanie nieruchomości przez dłużnika.

Zawarty układ można zmienić

Może się zdarzyć, że sytuacja finansowa dłużnika ulegnie trwałemu pogorszeniu i nie będzie mógł wywiązywać się z postanowień układu. Co zrobić w takiej sytuacji, aby nie narazić się na negatywne konsekwencje? Należy wystąpić do sądu o zmianę układu, który będzie dostosowany do obecnej sytuacji majątkowej. Konieczne jest wtedy przeprowadzenie ponownego głosowania przez wierzycieli w takiej samej większości jak tej przy zawarciu układu.

Upadłość konsumencka szansą na uwolnienie się od długów

Różne zdarzenia losowe, choroba czy utrata pracy mogą mieć decydujący wpływ na stan naszego majątku i w konsekwencji doprowadzić do sytuacji, w której nie jesteśmy w stanie spłacić zaciągniętych zobowiązań.

Wówczas korzystnym rozwiązaniem jest ogłoszenie upadłości konsumenckiej, dzięki której możliwe jest uwolnienie się od wierzycieli i uniknięcie egzekucji komorniczej.

Czym jest upadłość konsumencka?

Jest to nic innego jak redukcja lub umorzenie zobowiązań osoby fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej, dlatego też przedsiębiorca nie może skorzystać z upadłości konsumenckiej.

Podstawową przesłanką ogłoszenia upadłości jest niewypłacalność. Zgodnie z art. 11 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz.U.2022.1520) dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące.

Jakie są jej skutki?

Upadłość konsumencka ma na celu ustalenie jakim osobom, w jakiej wysokości oraz w jakich terminach należy spłacić zadłużenie, mając na uwadze możliwości zarobkowe dłużnika i koszty utrzymania jego rodziny. W konsekwencji możliwe jest rozłożenie długów na raty, a w pewnych sytuacjach nawet całkowite umorzenie długu.

Postępowanie upadłościowe

Upadłość konsumencka może być prowadzona w dwóch trybach: postępowaniu uproszczonym lub postępowaniu zwykłym.

Postępowanie uproszczone cechuje się szybkością i mniejszym stopniem skomplikowania, dlatego też w tej procedurze aktywność sądu ograniczona została do najważniejszych decyzji, takich jak ogłoszenie samej upadłości, ustalenie planu spłaty wierzycieli, a także rozpatrywanie ewentualnych skarg na czynności lub zaniechania syndyka, który kieruje tokiem postępowania uproszczonego. Postępowanie w tym trybie trwa około 6-8 miesięcy.

Jednak w niektórych przypadkach konieczne będzie przeprowadzenie postępowania zwykłego. Dzieje się tak, gdy sytuacja majątkowa dłużnika jest bardzo złożona z uwagi na prowadzenie w przeszłości firmy, posiadanie znacznego majątku albo z nieuregulowanym stanem prawnym lub występuje w sprawie bardzo wielu wierzycieli. W trybie zwykłym udział sądu jest większy, a postępowaniem kieruje sędzia – komisarz. Trwa ono zazwyczaj od roku do dwóch lat.

Kto może wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości?

Wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć tylko osoba, która się o nią stara, wobec czego wierzyciel nie jest uprawniony do jego złożenia. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy dłużnik w przeszłości prowadził działalność gospodarczą i wtedy wierzyciel może wystąpić z tym wnioskiem w okresie jednego roku od dnia wykreślenia wpisu z ewidencji działalności gospodarczej.

Ponadto nie jest możliwe złożenie wniosku wspólnie z małżonkiem. Jednak aby postępowanie upadłościowe przebiegało sprawniej warto złożyć odrębne wnioski w tym samym dniu i w treści uzasadnienia wystąpić z prośbą o wyznaczenie tego samego syndyka.

Na co uważać składając wniosek

Z wnioskiem można wystąpić nawet jeżeli ma się tylko jednego wierzyciela, co stanowi korzystne rozwiązanie dla osób fizycznych starających się o ogłoszenie upadłości. Jednak warto mieć na uwadze pewne aspekty, które w przypadku ich zaniedbania mogą mieć negatywny wpływ na naszą sytuację.

Przede wszystkim kluczowe jest zebranie wszystkich dokumentów związanych z długami, tj. umów pożyczek, wezwań do zapłaty i korespondencji od komornika. Użyteczne może okazać się również zebranie dokumentacji medycznej w związku ze swoją przebytą chorobą lub osoby najbliższej, a także przygotowanie dokumentacji opisującej sytuację życiową, np. w przypadku bycia ofiarą przemocy ekonomicznej.

Należy szczególnie wystrzegać się dalszego pożyczania pieniędzy w sytuacji, gdy jest się już niewypłacalnym. Świadome lub wynikające z rażącego niedbalstwa zwiększanie stanu niewypłacalności np. poprzez zaciąganie faktycznie niemożliwych do spłaty długów prowadzi do wydłużenia planu spłaty wierzycieli. Co więcej można zostać oskarżonym przez wierzyciela o oszustwo, gdy zaciągając nowe zobowiązanie nie poinformuje się go o złożeniu wniosku o upadłość.

Właściwość sądu

Wniosek o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd właściwy dla głównego ośrodka podstawowej działalności dłużnika, czyli dla osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej lub zawodowej jest nim miejsce zwykłego pobytu.

Wzór wniosku i opłata

Wniosek o ogłoszenie upadłości należy złożyć na urzędowym formularzu, który znajduje się na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości (załącznik). Formularz można wypełnić odręcznie lub na komputerze.

Do wniosku należy dołączyć dokumenty, które będą potwierdzały informacje, które zostały podane w treści wniosku, np.:

  • umowy, na podstawie których zaciągnięto długi;
  • wezwania do zapłaty;
  • nakazy sądowe;
  • postanowienia o wszczęciu egzekucji i zajęcia egzekucyjne;
  • dokumenty dotyczące stanu zdrowia.

A ponadto należy dołączyć potwierdzenie opłaty od wniosku, która wynosi 30 zł oraz odpis wniosku wraz z załącznikami.

Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej można uzupełnić samodzielnie, jednak jego uzasadnienie wymaga pomocy prawnika, aby uzyskać jak najkorzystniejsze rozstrzygnięcie w sprawie spłaty wierzycieli.

Czy upadłość konsumencka oznacza utratę całego majątku?

Ogłoszenie upadłości rodzi szereg obaw o majątek i zabezpieczenie bytu swojej rodziny. W sytuacji gdy niespłacone długi stale rosną, jednym z rozwiązań jest poddanie się postępowaniu upadłościowemu. Co w takim wypadku dzieje się z posiadanym majątkiem? Jego wartościowe składniki zostaną spieniężone w celu spłaty wierzycieli, jednak nie oznacza to, że zostanie się pozbawionym wszystkiego.

Majątek niepodlegający zajęciu

Artykuł 63 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz.U.2022.1520) enumeratywnie wymienia majątek, który jest wyłączony od zajęcia w toku postępowania upadłościowego. Wskazana regulacja ma na celu ochronę najpotrzebniejszego majątku ruchomego w codziennym życiu oraz części dochodów dla utrzymania siebie i rodziny.

Zgodnie z tym przepisem nie wchodzi do masy upadłości:

  1. mienie, które jest wyłączone od egzekucji według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, z późn. zm.);
  2. wynagrodzenie za pracę upadłego w części niepodlegającej zajęciu;
  3. kwota uzyskana z tytułu realizacji zastawu rejestrowego lub hipoteki, jeżeli upadły pełnił funkcję administratora zastawu lub hipoteki, w części przypadającej zgodnie z umową powołującą administratora pozostałym wierzycielom;
  4. środki pieniężne znajdujące się na rachunku będącym przedmiotem blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, z późn. zm.).

Mienie na gruncie k.p.c.

W myśl art. 829 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2021.1805) o mienie, które nie podlega egzekucji to m.in.:

  • przedmioty urządzenia domowego niezbędne dla dłużnika i jego domowników, w szczególności lodówka, pralka, odkurzacz, piekarnik lub kuchenka mikrofalowa, płyta grzewcza służąca podgrzewaniu i przygotowywaniu posiłków, łóżka, stół i krzesła w liczbie niezbędnej dla dłużnika i jego domowników oraz po jednym źródle oświetlenia na izbę, chyba że są to przedmioty, których wartość znacznie przekracza przeciętną wartość nowych przedmiotów danego rodzaju;
  • pościel, bielizna i ubranie codzienne, w liczbie niezbędnej dla dłużnika i jego domowników, a także ubranie niezbędne do pełnienia służby lub wykonywania zawodu;
  • zapasy żywności i opału niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny na okres jednego miesiąca;
  • narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika oraz surowce niezbędne dla niego do produkcji na okres jednego tygodnia, z wyłączeniem jednak pojazdów mechanicznych;
  • przedmioty niezbędne do nauki, papiery osobiste, odznaczenia i przedmioty służące do wykonywania praktyk religijnych oraz przedmioty codziennego użytku, które mogą być sprzedane tylko znacznie poniżej ich wartości, a dla dłużnika mają znaczną wartość użytkową, np. średniej klasy rower lub komputer;
  • przedmioty niezbędne ze względu na niepełnosprawność dłużnika lub członków jego rodziny.

Ponadto ochronie podlegają świadczenia pieniężne:

  • z tytułu emerytury i renty w wysokości 75% świadczenia – pozostałe 25% kwoty zostaje zajęte, jednak minimalna kwota, która zostanie pozostawiona dłużnikowi nie może być jednak niższa niż 825 zł netto;
  • 500+ i inne świadczenia takie jak: świadczenia alimentacyjne, dodatki rodzinne, pielęgnacyjne, porodowe, jednorazowe świadczenie z tytułu urodzenia dziecka, zasiłki dla opiekunów, świadczenia z pomocy społecznej, świadczenie wychowawcze, dodatek węglowy.

Wynagrodzenie

Możliwe jest zachowanie wynagrodzenia w wysokości odpowiadającej kwocie, która nie podlega potrąceniu w postępowaniu upadłościowym bez względu na formę zatrudnienia. Prawo zapewnia ochronę połowy pobieranego wynagrodzenia, przy czym nie może być to kwota mniejsza niż minimalne wynagrodzenie za pracę, czyli 3010 zł brutto w roku 2022.

Co z pozostałym majątkiem?

Syndyk spienięży majątek, który przedstawia określoną wartość, gdyż tylko taki pozwoli zaspokoić wierzycieli. Sprzedany zostanie zarówno majątek, który dłużnik posiadał w dniu ogłoszenia upadłości jak i ten, który zostanie przez niego uzyskany po ogłoszeniu upadłości, np. w drodze darowizny.

Zajęciu podlegają w szczególności:

  • wierzytelności;
  • cenne ruchomości, w tym pojazdy mechaniczne, np. motocykl, samochód – wyjątkowo nie podlega egzekucji, gdy jest on niezbędny z uwagi na niepełnosprawność dłużnika lub członka jego rodziny;
  • zgromadzone środki pieniężne – po ogłoszeniu upadłości korzystnym będzie skontaktowanie się z syndykiem w celu ustalenia zasad korzystania z rachunku bankowego, które umożliwią upadłemu wykorzystanie określonej kwoty każdego miesiąca na zaspokojenie podstawowym potrzeb;
  • nieruchomości – po ogłoszeniu upadłości możliwe jest dalsze zamieszkiwanie w domu wraz z bliskimi, jednak najdłużej do momentu sprzedaży nieruchomości przez syndyka.

Upadłość a umowa najmu

Z sumy uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości sąd może wydzielić kwotę, która pozwoli na wynajęcie mieszkania na okres od roku do 2 lat. Na wniosek upadłego sędzia-komisarz określa stosowną kwotę, biorąc pod uwagę potrzeby mieszkaniowe upadłego, w tym liczbę osób pozostających na jego utrzymaniu, zdolności zarobkowe upadłego, sumę uzyskaną ze sprzedaży lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego oraz opinię syndyka.

Co się dzieje natomiast z umową najmu, która została zawarta przed wszczęciem postępowania upadłościowego? Ogłoszenie upadłości konsumenckiej nie ma znaczenia dla trwającego stosunku najmu mieszkania lub innego zbliżonego stosunku prawnego. Prawa i obowiązki względem wynajmującego po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej pozostają niezmienne, dlatego też możliwe jest kontynuowanie korzystania z mieszkania. Upadłość nie wpływa na obowiązek bieżącego płacenia czynszu, nawet jeśli przed jej ogłoszeniem powstały zaległości z tego tytułu.

Czy można umorzyć wszystkie długi? Alimenty a upadłość konsumencka

Ogłoszenie upadłości konsumenckiej jest ratunkiem dla osób, które nie są w stanie poradzić sobie z długami, ale nie oznacza to, że mogą w każdym wypadku uwolnić się od zaciągniętych zobowiązań w stu procentach. Jakkolwiek możliwe jest nawet całkowite umorzenie pewnych długów, to niektóre z nich podlegają obowiązkowej spłacie. Dlatego też istotne jest zaznajomienie się z rodzajami zobowiązań niepodlegających umorzeniu, aby uniknąć w przyszłości problemów.

Jakie długi nie podlegają umorzeniu przy upadłości konsumenckiej?

Postępowanie upadłościowe nie prowadzi do umorzenia wszystkich zobowiązań, dlatego nie można uchylić się od zapłaty długów:

  • zaciągniętych po ogłoszeniu upadłości – m.in. czynsz za mieszkanie, opłaty za media;
  • alimentacyjnych – zarówno zaległych, jak i bieżących;
  • z tytułu rent i odszkodowań – jako rekompensata za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci;
  • z orzeczeń w sprawach karnych i wykroczeniowych – grzywny, obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, nawiązki, zobowiązania do naprawienia szkody;
  • umyślnie zatajonych.

Upadłość konsumencka nie zwalnia z płacenia alimentów

Alimenty podlegają zapłacie bez możliwości ich umorzenia czy też rozłożenia na raty. Nieistotne przy tym jest kto jest uprawnionym do otrzymywania świadczeń alimentacyjnych – dziecko, małżonek czy rodzic. Dopóki trwa obowiązek alimentacyjny, zobowiązany z tego tytułu jest zmuszony do uiszczania terminowo zasądzonych kwot.

W postępowaniu upadłościowym inaczej traktowane są alimenty zaległe a inaczej bieżące.

Alimenty zaległe

W przypadku alimentów zaległych niemożliwe jest ich dochodzenie na drodze postępowania egzekucyjnego w trakcie trwania postępowania upadłościowego, dlatego też uprawniony do alimentów lub w przypadku małoletniego dziecka – jego przedstawiciel ustawowy powinien zgłosić swoją wierzytelność syndykowi, który umieści ją na liście wierzytelności.

Długi powstałe z nierealizowania obowiązku alimentacyjnego znajdują się w pierwszej kategorii należności podlegających zaspokojeniu z funduszów masy upadłości. Jednak nie gwarantuje to odzyskania kwoty alimentów w całości, gdyż majątek dłużnika może nie być wystarczający. Warto również nadmienić, że w pierwszej kolejności zaspokajane są koszty postępowania upadłościowego, a dopiero później zobowiązania masy upadłości i należności alimentacyjne.

Alimenty bieżące

Zgodnie z art. 343 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz.U.2022.1520) zobowiązania alimentacyjne ciążące na upadłym, przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości, syndyk zaspokaja w terminach ich płatności (np. wynikających z wyroku sądu), do dnia sporządzenia ostatecznego planu podziału, każdorazowo dla każdego uprawnionego w kwocie nie wyższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę –  3010 zł brutto w roku 2022. Pozostała część tych należności nie podlega zaspokojeniu z masy upadłości.

Sumy bieżących alimentów są uzyskiwane z potrąceń przychodów dłużnika oraz ze sprzedaży jego majątku. Jeżeli w masie upadłości nie znajdują się wystarczające środki do wypłacania kwot alimentów, to zostaną przekazane uprawnionym dopiero w razie wpływu do masy upadłości stosownych sum.

W sytuacji gdy dochody dłużnika są zbyt niskie i nie posiada on majątku podlegającego sprzedaży, długi alimentacyjne wciąż będą go obciążały po zakończeniu postępowania upadłościowego, a uprawniona osoba może dochodzić ich spłaty na drodze egzekucji.

Co to jest Antywindykacja? 

Co to jest Antywindykacja? 

Antywindykacja to wykonywanie czynności prawnych, które mają pomóc osobie zadłużonej, a przede wszystkim sprawić by osoby zadłużone przestały być nękane przez firmy windykacyjne, czyli de faco jest to obrona przed skuteczną windykacją. Ma ona również na celu zabezpieczenie majątku dłużnika przed sprzedażą za cenę znacznie niższą niż jego rzeczywista wartość. Jak wiadomo z praktyki dochodzenie swoich praw w postępowaniu windykacyjnym nie należy do łatwych, dłużnicy nie mają wiedzy, że firmy windykacyjne, a nawet komornicy działają niezgodnie z prawem wykorzystując brak wiedzy dłużnika. Dlatego też postępowania antywindykacyjne mają na celu poszanowanie praw dłużników jak i wierzycieli jednym słowem dąży do wyrównania szans obu stron.

Głównym celem takiego postępowania jest po pierwsze badanie zasadności roszczenia  i formy jego egzekwowania, po drugie ochrona przed nękaniem ze strony wierzycieli, po trzecie skuteczne prowadzenie negocjacji zarówno z firmami windykacyjnymi jak i komornikami, po czwarte ochrona majątku dłużnika i uniknięcie jego sprzedaży za zaniżoną kwotę, po czwarte reprezentacja klienta przed sądem i komornikiem. Często zdarza się tak, że nasze zobowiązania są przedawnione w związku z powyższym w ogóle nie powinny być dochodzone, jednakże ustalenie przedawnienia nie należy do rzeczy łatwych i w tym zakresie pojawia się wiele sporów w doktrynie prawniczej. Często również roszczenie możliwe do dochodzenia przed sądem w ogóle nie istniało dlatego też nakaz zapłaty nie powinien zostać wydany. Należy pamiętać, że każda egzekucja komornicza powinna być poprzedzona postępowaniem sądowym i wydaniem orzeczenia. Istotne znaczenie ma na etapie postępowania sądowego ma skuteczne wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty, na co dłużnik ma dwa tygodnie. Ma to na celu nie dopuszczenie do uprawomocnienia się nakazu i skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Podniesione w sprzeciwie zarzutu mogą doprowadzić do cofnięcia pozwu. Co w sytuacji kiedy jednak doszło do postępowania egzekucyjnego? Musimy pamiętać, że postępowanie egzekucyjne prowadzone jest w oparciu o tytuł wykonawczy. Często zdarza się tak, że jest on wadliwy i tutaj istotne są działania antywindykacyjne. Obowiązkiem komornika jest prowadzenie postepowania egzekucyjnego, a nie  badanie czy tytuł wykonawczy jest prawidłowy, nie robi tego także sąd z urzędu, którego rola zgodnie z procedurą postępowania cywilnego kończy się na wydaniu klauzuli wykonalności.                

W związku z powyższym to dłużnik musi podjąć stosowne działania może wystąpić z powództwem przeciwegzekucyjnym, które pozbawi wykonalności tytułu wykonawczego. Ostatnią deską ratunku kiedy nie ma szans aby dłużnik wyszedł ze spirali zadłużenia bowiem wszystkie działania są zgodne z prawem jest ogłoszenie upadłości konsumenckiej. 

Alimenty na pełnoletnie dziecko

Alimenty na dorosłe dziecko:

Uzyskanie przez dziecko pełnoletności nie skutkuje wygaśnięciem obowiązku alimentacyjnego. Trwa on niezależnie od wieku dziecka, a przesłanką, która wpływa na istnienie tego stosunku jest to, czy dziecko jest w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Dziecko będzie uprawnione do alimentów w szczególności gdy się kształci (np. kontynuuje naukę w szkole średniej, uczy się w szkole pomaturalnej lub studiuje na wyższej uczelni), jest chore lub niepełnosprawne. W tym ostatnim wypadku obowiązek alimentacyjny może trwać nawet dożywotnio.

Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego obowiązek rodziców dostarczania środków utrzymania i wychowania trwa dopóty, dopóki dziecko nie zdobędzie, stosownie do swoich uzdolnień i predyspozycji, kwalifikacji zawodowych, czyli do chwili usamodzielnienia się, i to niezależnie od osiągniętego wieku (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1987 r., III CZP 91/86).

Dlatego też obowiązek alimentacyjny będzie trwał dopóki dziecko nie osiągnie wymaganego stopnia samodzielności w celu podjęcia pracy, przy czym okres wakacji w trakcie studiów również jest objęty powyższym obowiązkiem. Jak stwierdził Sąd Okręgowy w Nowym Sączu – wakacje to czas odpoczynku po nauce, egzaminach a zarazem czas przygotowania się do dalszej nauki lub pracy zarobkowej (wyrok z dnia 19 grudnia 2013 r., III Ca 893/13).

Zgodnie z art. 135 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego na alimenty wpływają usprawiedliwione potrzeby uprawnionego oraz zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego.

Studia odpłatne:

Podjęcie przez dziecko studiów zaocznych czy na prywatnej uczelni związane jest z wysokimi wydatkami, jednakże nie jest istotne dla trwania obowiązku alimentacyjnego to, czy dziecko studiuje dziennie czy zaocznie pod warunkiem, że nie pracuje. Zawsze kluczowe jest ustalenie, czy osiągnęło zdolność do samodzielnego utrzymania się, a ma to miejsce najczęściej wówczas gdy ukończy naukę i zostanie stosownie przygotowane do podjęcia pracy.

Jednak w takiej sytuacji należy również rozważyć możliwości zarobkowe i majątkowe rodziców, ponieważ nie można wymagać od nisko kwalifikowanego i mało lub średnio zarabiającego rodzica, żeby łożył na kosztowne studia zaoczne pełnoletniego dziecka (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 1995 r., III CZP 59/95).

Podjęcie studiów w późniejszym czasie:

Co do zasady obowiązek alimentacyjny dotyczy dzieci, które bezpośrednio lub wkrótce po ukończeniu szkoły średniej podjęły naukę na uczelni wyższej.

Nie znaczy to, że tylko w powyższym wypadku dziecko jest uprawnione do alimentów. Może się zdarzyć, że nie uda mu się dostać na wybrane studia zaraz po maturze, lecz zostanie przyjęte w następnym roku. Bez znaczenia jest to, czy w międzyczasie podjęło pracę, ponieważ jeżeli dotychczasowe kwalifikacje dziecka nie zapewniają mu odpowiedniego poziomu życia i w związku z tym zamierza ono podnieść te kwalifikacje, podejmując np. studia wyższe, okoliczność, że przed tymi studiami już pracowało i pobierało wynagrodzenie za pracę, nie zwalnia rodziców od alimentacji na tej podstawie, że dziecko jest już w stanie utrzymać się samodzielnie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 1986 r., II CRN 439/85).

Drugi kierunek studiów:

Jeśli dziecko podjęło kolejny kierunek na uczelni wyższej już po ukończeniu studiów i uzyskaniu wymaganej samodzielności – jego rodzice nie mają obowiązku dalszego płacenia alimentów.
Inaczej będzie w przypadku, gdy dziecko podjęło drugi kierunek jeszcze w trakcie odbywania pierwszego. Wtedy trzeba uwzględnić sytuację materialną rodziców oraz zdolności dziecka, jego perspektywy zawodowe, a w szczególności to, czy kończąc pierwszy z kierunków studiów stało się zdolne do samodzielnego utrzymania się.

Ukończenie studiów a alimenty:

Obowiązek alimentacyjny może trwać dalej, pomimo ukończenia przez dziecko studiów czy też uzyskania zawodu. Posiadanie odpowiednio wysokich kwalifikacji nie zawsze jest równoznaczne z łatwością znalezienia pracy, dlatego z uwagi na trudności związane z poszukiwaniem zatrudnienia rodzice będą zobowiązani do utrzymywania dziecka.

Podobnie będzie w sytuacji jeżeli dziecko po ukończeniu studiów nie jest w stanie zaspokoić w pełni swoich usprawiedliwionych potrzeb ze względu na odbywanie specjalistycznego szkolenia zawodowego np. aplikacji prawniczej lub stażu podyplomowego lekarskiego.

Uchylenie się od alimentów:

Osiągnięcie przez pełnoletnie dziecko należytej samodzielności oceniane jest zawsze pod kątem konkretnych okoliczności. Artykuł 133 § 3 kro wskazuje, że rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.
Oznacza to, że rodzice mogą uchylić się od alimentów, gdy znajdują się w trudnej sytuacji finansowej, nawet jeśli ich dziecko nie ukończyło jeszcze studiów, ale ma możliwość w pewnym zakresie utrzymania się podejmując pracę. Studiowanie w trybie dziennym nie przekreśla zawsze z góry możliwości podjęcia pracy przez studenta w celu samodzielnego utrzymania się, na co wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 1 października 1998 r. w sprawie I CKN 853/97.

W takiej sytuacji należy ocenić, czy rzeczywiście świadczenie alimentów jest nadmiernym uciążeniem finansowym dla rodziców oraz uwzględnić przy tym stan zdrowia, zdolności i pracowitość dziecka, jego czas wolny od zajęć, stopień trudności studiów i czy rozwija dodatkowo swoje umiejętności i zainteresowania w ramach kół naukowych, wolontariatów bądź też uczestnicząc w kursach.

Z kolei brak starań dziecka w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się ma miejsce w sytuacji, gdy jest już przygotowane do podjęcia się pracy zarobkowej, zaniedbuje studia, nie uczestniczy w zajęciach, nie ma pozytywnych ocen egzaminów i zaliczeń lub powtarza rok z własnej winy.
Ponadto zgodnie z art. 1441 kro rodzic może uchylić się od wykonania obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Jednak nie ma takiej możliwości, gdy dziecko jest małoletnie.

+48 530 834 077

Pin It on Pinterest

Share This