Archive for Prawo karne

KONFERENCJA ADWOKATA DOMINIKA MARCHEWKA

adwokat marchewka w mediach

adwokat marchewka

WŁADZA RODZICIELSKA – PROCEDURA OGRANICZENIA

W świetle prawa władza rodzicielska stanowi zbiór uprawnień oraz obowiązków rodziców wobec ich dzieci. W pewnych sytuacjach może ona zostać ograniczona zarówno w stosunku do jednego, jak i obojga rodziców. W jakich okolicznościach może do tego dojść oraz jak przebiega procedura ograniczenia władzy rodzicielskiej?

wladza rodzielska

 

Obowiązki i uprawnienia rodziców wynikające z władzy rodzicielskiej

Zgodnie z art. 95 Kodeksu Opiekuńczego i Rodzinnego, do podstawowych obowiązków rodziców należy dbanie o dobro dziecka poprzez zapewnienie mu odpowiedniego wychowania, bezpieczeństwa oraz opieki nad nim i jego majątkiem aż do uzyskania przez niego pełnoletności.

Władzę rodzicielską może posiadać jedynie osoba, która ma ukończone 18 lat lub osoba, która mimo niepełnoletności zawarła legalny (za zgodą sądu) związek małżeński i tym samym posiada pełną zdolność do czynności prawnych.

Należy zaznaczyć, iż prawo gwarantuje rodzicom możliwość wychowania oraz edukacji dziecka zgodnie z ich przekonaniami religijnymi oraz moralnymi przy jednoczesnym poszanowaniu godności, wolności, sumienia  innych praw dziecka oraz jego dojrzałości. Rodzice mają również prawo oczekiwać od dziecka posłuszeństwa, natomiast nie mają prawa stosowania wobec nich kar cielesnych.

Artykuł 97 KRO wskazuje, iż rodzice powinni wspólnie podejmować decyzję w istotnych dla dziecka kwestiach. W przypadku, gdy nie są oni w stanie dojść między sobą do porozumienia, rozwiązanie sporu może zostać powierzone sądowi.

Okoliczności ograniczenia władzy rodzicielskiej

Ograniczenie władzy rodzicielskiej może nastąpić wówczas gdy zagrożone jest dobro dziecka.

Dobro dziecka jest bowiem wartością nadrzędną i podlega szczególnej ochronie. Z tego powodu Sądowi Rodzinnemu przysługują szerokie kompetencje w kwestii regulowania władzy rodzicielskiej. W praktyce oznacza to, że Sąd opiekuńczy może wydać każde zarządzenie, jakiego w danych okolicznościach wymaga dobro dziecka (art. 109 KRO)

Dobro dziecka może być zagrożone przede wszystkim z powodu niewłaściwego wykonywania władzy rodzicielskiej, które może polegać na: zaniedbywaniu potrzeb dziecka, nieodpowiednim dbaniu o zdrowie dziecka, zaniechaniu realizacji obowiązku szkolnego, pozostawienie dziecka bez właściwej opieki, doprowadzenie do sytuacji  powstania zagrożenia zdrowia lub nawet życia dziecka.

Do najbardziej skrajnych zaniedbań i zagrożeń dobra dziecka dochodzi zazwyczaj w rodzinach patologicznych gdzie nadużywany jest alkohol lub narkotyki, pojawia się agresja fizyczna i psychiczna. Coraz częściej możemy usłyszeć o rodzicach opiekujących się dzieckiem pod wpływem alkoholu i/lub narkotyków, prowadzeniu pojazdów w stanie nietrzeźwości wraz z dzieckiem na tylnym siedzeniu czy spacerowaniu z dzieckiem przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.  Bez znaczenia jest to, czy zaniedbania rodzica względem dziecka mają charakter permanentny, czy też incydentalny.

Trzeba również pamiętać, że dobro dziecka może zostać zagrożone z przyczyn przez rodziców nie zawinionych. W sytuacjach gdzie trudności w wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie są następstwem zaniedbań rodziców, a mogą wynikać z ich trudnej sytuacji życiowej czy upośledzenia umysłowego.

Przepis art. 109 KRO nie uzależnia wydawania przez Sąd opiekuńczy niezbędnych zarządzeń od przyczyn nienależytego wykonywania władzy rodzicielskiej, lecz zmierza do usunięcia wszelkiego rodzaju źródeł zagrożenia dobra dziecka bez względu na to, czy trudności w wykonywaniu władzy rodzicielskiej są przez rodziców zawinione.

Z tego powodu, trzeba podkreślić, że ingerencja Sądu nie ma represyjnego charakteru. Celem ograniczenia władzy rodzicielskiej na podstawie art. 109 KRO jest bowiem zarówno ochrona dziecka, jak i niesienie pomocy rodzicom, w taki sposób, aby umożliwić im właściwe wykonywanie władzy rodzicielskiej w przyszłości.

Ograniczenie władzy rodzicielskiej może nastąpić również w sytuacji gdy doszło do rozłączenia rodziców (rozwód, separacja). Zgodnie z art. 107 KRO jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka. Sąd może pozostawić władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem, i jest zasadne oczekiwanie, że będą współdziałać w sprawach dziecka.

Należy podkreślić, iż powyższe zagadnienie wymaga bardziej szczegółowego omówienia. Z tego względu zostanie mu poświęcony osoby artykuł. 

Procedura ograniczenia władzy rodzicielskiej

Ograniczenie władzy rodzicielskiej może nastąpić wskutek:

- złożenia wniosku przez jednego z rodziców,

- złożenia wniosku przez każdego, kto posiada odpowiednią wiedzę na temat okoliczności uzasadniających, iż dziecku dzieje się krzywda w wyniku nienależycie sprawowanej władzy rodzicielskiej (np. w przypadku uzasadnionych przypuszczeń o biciu, zaniedbaniu lub niedożywieniu dziecka),

- wszczęcia przez sąd postępowania z urzędu.

Wniosek o ograniczenie władzy rodzicielskiej może zostać złożony między innymi przez placówki oświatowe, policję, opiekę społeczną, organy samorządu oraz administracji rządowej, organizacje i placówki sprawujące opiekę nad dzieckiem.

Złożenie wniosku o ograniczenie władzy rodzicielskiej

Wniosek o ograniczenie władzy rodzicielskiej należy skierować do Sądu Rejonowego, Wydział Rodzinny, właściwy dla miejsca zamieszkania dziecka.  Trzeba pamiętać, że miejsce zamieszkania dziecka nie jest tożsame z jego miejscem zameldowania.

Wniosek powinien zawierać:

- datę i miejscowość,

- oznaczenie i adres Sądu do którego jest kierowany,

- imię i nazwisko wnioskodawcy,

- imię i nazwisko uczestników postępowania - zazwyczaj jest to rodzic oraz małoletnie dzieci,

- żądanie ograniczenia władzy rodzicielskiej ,

- uzasadnienie wniosku,

- załączenie aktu urodzenia dzieci,

- załączenie aktu małżeństwa - jeżeli rodzice pozostają w związku małżeńskim

- powołanie świadków lub inne dowody na poparcie twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku.

Złożenie wniosku o ograniczenie władzy rodzicielskiej podlega opłacie sądowej 40 zł, w przypadku zmiany wyroku rozwodowego w części dotyczącej władzy rodzicielskiej  opłata wynosi 100 zł.

Wniosek o ograniczenie władzy rodzicielskiej rozstrzygany jest przez sąd w postępowaniu nieprocesowym, a postanowienie wydawane jest wyłącznie po przeprowadzeniu rozprawy sądowej.

Należy pamiętać, iż od wyroku sądu w sprawie ograniczenia władzy rodzicielskiej przysługuje apelacja, którą należy wnieść do sądu rejonowego w terminie do 2 tygodni od daty otrzymania postanowienia przez zaskarżonego. Jeśli strona skarżąca nie żądała sporządzenia uzasadnienia orzeczenia w terminie tygodniowym od ogłoszenia postanowienia, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia.

Ingerencja sądu we władzę rodzicielską

Jak wyżej wskazano, władza rodzicielska może również zostać ograniczona poprzez decyzję sądu rodzinnego z urzędu. Przesłanki do tego mogą zostać dostarczone do sądu między innymi z sądu karnego bądź od każdej osoby, która dostarczyła informacji na temat krzywdy dziecka. Do przyczyn ograniczenia władzy rodzicielskiej z urzędu zalicza się: zaniedbanie obowiązków wychowawczych, nadużywanie władzy rodzicielskiej poprzez przemoc fizyczną i psychiczną, zaniedbanie rozwoju dziecka, brak zainteresowania dzieckiem, porzucenie, wyjazd za granicę i pozostawienie dziecka bez opieki.

W takich sytuacjach sąd może między innymi:

1) zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania, w szczególności do pracy z asystentem rodziny, realizowania innych form pracy z rodziną, skierować małoletniego do placówki wsparcia dziennego, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej lub skierować rodziców do placówki albo specjalisty zajmujących się terapią rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń;

2) określić, jakie czynności nie mogą być przez rodziców dokonywane bez zezwolenia sądu, albo poddać rodziców innym ograniczeniom, jakim podlega opiekun;

3) poddać wykonywanie władzy rodzicielskiej stałemu nadzorowi kuratora sądowego;

4) skierować małoletniego do organizacji lub instytucji powołanej do przygotowania zawodowego albo do innej placówki sprawującej częściową pieczę nad dziećmi;

5) zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo w instytucjonalnej pieczy zastępczej albo powierzyć tymczasowo pełnienie funkcji rodziny zastępczej małżonkom lub osobie, niespełniającym warunków dotyczących rodzin zastępczych, w zakresie niezbędnych szkoleń, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej albo zarządzić umieszczenie małoletniego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Sprawy dotyczące ograniczenia władzy rodzicielskiej bywają niezwykle bolesne zarówno dla rodziców, jak i dzieci. Warto skorzystać z pomocy adwokata już na wczesnym etapie postępowania, gdyż dzięki temu zwiększymy szanse na korzystne rozwiązanie sprawy i unikniemy wielu trudnych momentów.

ROZWÓD BEZ ORZEKANIA O WINIE W 30 MINUT

Rozwód bez orzekania o winie to najkorzystniejsza i najczęściej wybierana forma rozwodu. Przy rozwodzie bez orzekania o winie strony mogą uniknąć długiego i trudnego postępowania, wywlekania przez wiele miesięcy przed sądem swoich wad i nieporozumień, jak i szczegółów wspólnego pożycia, a także powoływania znacznej ilość świadków, którzy były by niezbędni aby ustalić który z małżonków ponosi winę za rozpad pożycia małżeńskiego.

rozwód bez winy

 

 

Nawet jeżeli małżonkowie przy podejmowaniu decyzji o rozwodzie nie byli zgodni, co do formy rozwodu bądź byli ze sobą skłóceni, to pomoc przy wyjaśnieniu najważniejszych kwestii prawnych, dobrze zredagowany pozew rozwodowy oraz gotowość do podjęcia rozmowy z drugim małżonkiem mogą doprowadzić do sukcesu i decyzji, aby przy rozwodzie sąd jednak nie orzekał o winie.

Zalety rozwodu bez orzekania o winie

Jakie zatem konsekwencje i pozytywne aspekty pociąga za sobą rozwód bez orzekania o winie.

1. Krótszy okres oczekiwania na prawomocny rozwód

Przy rozwodzie bez orzekania o winie rozwód może zostać orzeczony już na pierwszej rozprawie rozwodowej. Rozprawa ta z reguły trwa nie dłużej niż 30 minut.

2. Ułatwione postępowanie dowodowe

Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia pełnego postępowanie dowodowego. Może poprzestać na wysłuchaniu rozwodzących się małżonków. Postępowanie takie pozwoli zaoszczędzić długotrwałego przesłuchiwania świadków i szczegółowego analizowania pożycia małżeńskiego stron.

3. Oszczędność kosztów sądowych

Przy rozwodzie bez orzekania o winie koszty postępowania są niższe. Po orzeczeniu rozwodu nastąpi zwrot połowy (300 złotych) opłaty od pozwu.

4. Przyjaźniejsze kontakty po rozwodzie z byłym małżonkiem

Przy rozwodzie bez orzekania o winie istnieje większe prawdopodobieństwo, że po rozwodzie małżonkowie pozostaną w przyjaznych stosunkach. Przyjazne nastawienie znacznie ułatwi uregulowanie kwestii związanych z podziałem majątku oraz opieką nad małoletnimi dziećmi , a także władzy rodzicielskiej, kontaktów z dziećmi i alimentami na nie.

5. Lepsze stosunki rodzinne

Po rozwodzie życie rodzinne toczy się dalej, a wraz z nim odbywają się uroczystości rodzinnie, które dla dobra dzieci wymagają wspólnej obecności rodziców. Przy rozwodzie bez orzekania o winie byłym małżonkom łatwiej będzie razem uczestniczyć w uroczystościach rodzinnych i razem świętować chrzciny, urodzony, komunię i święta

Konsekwencje rozwodu bez orzekania o winie

Przy rozwodzie bez orzekania o winie byli małżonkowie mogą żądać wzajemnie od siebie alimentów jeżeli znajdują się w niedostatku. Obowiązek ten jest jednak ograniczony do okresu 5 lat od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego.

MEDIATOR KATOWICE

MEDIATOR STAŁY PRZY SĄDZIE OKRĘGOWYM W KATOWICACH

DOMINIK MARCHEWKA

MEDIATOR KATOWICE

RANKING KANCELARII KRAKÓW 2017 R

Świetne miejsce naszej kancelarii

Adwokat Kraków - Kancelaria Adwokacka Dominik Marchewka

https://www.oferteo.pl/adwokaci/krakow

MECENAS DOMINIK MARCHEWKA W MEDIACH!!!

adwokat krakówKONFERENCJA PRASOWAKONFERENCJA PRASOWA 1konferencja prasowa 3

Dzisiaj w Krakowie uczestniczyliśmy w konferencji prasowej wspólnie z prezesem PSL Władysław Kosiniak-Kamysz.

– Oczekujemy od prezydenta jak najszybszego zaproszenia na spotkanie wszystkich liderów formacji parlamentarnych – powiedział lider PSL. Podkreślił także, że jest za zmianami w konstytucji, ale nie za zmianą ustawy zasadnicze.

– Konstytucja nie jest dla polityków, jest dla narodu. Jeżeli wiąże ręce politykom, to tylko po to, żeby te ręce nie zostały podniesione na Polaków – dodał Kosiniak-Kamysz.

– Zachowanie trójpodziału władzy to najważniejsze założenie w Konstytucji, która jest najważniejszym aktem prawnym w Polsce. Istnieją obawy, wynikające z dotychczasowych działań obecnej większości parlamentarnej, że podział ten może zostać zaburzony – powiedział mecenas Dominik Andrzej Marchewka

 

ODWRÓCONA HIPOTEKA – CO ZYSKASZ….

Odwrócona hipoteka - zysk czy blef.

Odwrócona hipoteka - rodzaj produktu finansowego, w którym bank oddaje do dyspozycji kredytobiorcy (właściciela nieruchomości) określoną sumę środków pieniężnych (jednorazowo lub w ratach), których spłata może nastąpić po śmierci kredytobiorcy przez spadkobierców. Zabezpieczeniem spłaty dla banku jest ustanowienie hipoteki na nieruchomości.

Ustawa z dnia 23 października 2014 r. o odwróconym kredycie hipotecznym (Dz. U. z 2016 r. poz. 786)

Hipoteka_odwrocona_stanie_6442283

odwrócona hipoteka

WSZYSTKO CO MUSISZ WIEDZIEĆ O ODWRÓCONEJ HIPOTECE pod linkiem--------->

https://www.rpo.gov.pl/sites/default/files/Odwrocona_Hipoteka.pdf

ZNĘCANIE SIĘ , PRZESŁANKI PRZESTĘPSTWA……

Znęca się – pojęcie to oznacza zadawanie cierpień, które mają na celu udręczenie pokrzywdzonego. Ze swej istoty pojęcie to zawiera również element intensywności, częstotliwości i trwałości tych działań. Zazwyczaj znęcanie się polega na działaniu wielokrotnym. Sąd może jednak uznać za przestępstwo znęcania się także działanie jednorazowe ale o dużej dotkliwości.

ZNĘCANIE SIĘ

Umyślność z zamiarem bezpośrednim – przestępstwo znęcanie się może być popełnione jedynie w formie bezpośredniego zamiaru udręczenia drugiej osoby i wywołania u niej cierpień fizycznych lub psychicznych. Sprawca więc nie tylko godzi się na taki skutek, ale do takiego skutku dąży swoim działaniem. Sprawca prawdopodobnie będzie bronił się twierdząc, że celem jego działań nie było znęcanie się nad osobą najbliższą, a jedynie troska o zachowanie rodziny, o właściwe wychowanie itp. Należy jednak zawsze pamiętać, że takie cele można realizować stosując zupełnie inne środki i nie kosztem osoby pokrzywdzonej.
Działanie lub zaniechanie – znęcanie się może przybierać formy działania, jak bicie, poniżanie, ubliżanie, popychanie, szarpanie, wyzywanie, a także zaniechania, jak głodzenie czy nieudzielanie pomocy. W każdym z tych przypadków mamy do czynienia z zachowaniem, które może kwalifikować się do odpowiedzialności karnej za znęcanie się.
Trwałość – znęcanie się jest zazwyczaj przestępstwem trwałym, czyli polega na utrzymywaniu niezgodnego z prawem stanu rzeczy. Ważne jest w tym wypadku, iż termin przedawnienia tego przestępstwa zaczyna biec od jego zakończenia, czyli przykładowo od momentu kiedy sprawca przestał, z jakichkolwiek przyczyn, znęcać się nad ofiarą. Jednocześnie prawomocny wyrok  powoduje, iż przykładowo jeżeli osoba skazana na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu wraca do domu i zaczyna znów znęcać się nad żoną, dzieckiem, czy inną osobą, popełnia nowe przestępstwo.
Przewaga sprawcy nad ofiarą – podkreśla się, że pojęcie znęcania się zawiera w sobie założenie, iż sprawca posiada przewagę nad swoją ofiarą, której ta nie może się przeciwstawić, albo może to zrobić jedynie w niewielkim stopniu. Co do zasady nie ma więc możliwości uznania, że przykładowo w sytuacji gdy dwoje małżonków wzajemnie się wyzywa, popycha, bije i poniża, to oboje zostaną skazani za znęcanie się nad osobą najbliższą.
Znęca się fizycznie lub psychicznie – znęcanie może polegać na zadawaniu fizycznych dolegliwości (bicie, popychanie, szarpanie, zadawanie bólu), jak i zadawaniu dolegliwości psychicznych (znieważanie, zmuszanie do określonych zachowań, grożenie, niszczenie mienia, zakłócanie snu).

WAŻNE! Znęcanie się psychiczne nie jest przestępstwem mniejszej wagi. Masz prawo do życia w wolności od strachu, poniżenia, wymuszeń. Jeśli czujesz, że ktoś stosuje wobec Ciebie przemoc psychiczną nie ignoruj tego. Twoje milczenie może zostać odebrane jako przyzwolenie.

Art. 207 kodeksu karnego

§1.Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§2. Jeżeli czyn określony w §1 połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§3. Jeżeli następstwem czynu określonego w §1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

KOBIETA W ISLAMIE (PRAWO W ARABII SAUDYJSKIEJ)

Dominik Marchewka
Niezgodne z prawem jest, gdy kobieta pokazuje swoje ciało lekarzowi, a sprawa jest poważniejsza, jeśli pokazywanymi organami są genitalia" - głosi fatwa wydana przez Kaisa Al-Mubaraka, który należy do Saudyjskiej Organizacji Wielkich Ulemów.

Zakaz dotyczy także porodów i operacji na dolnej części brzucha, gdyż "zakrywanie intymnych części ciała jest obowiązkiem religijnym" - cytuje fatwę "Al Hajat".

Kobieta może pokazywać te części ciała tylko w skrajnych przypadkach, ale nigdy sama, lecz zawsze w towarzystwie bliskiego męskiego opiekuna - męża, ojca lub brata.

W tym skrajnych przypadkach lekarz może zbadać tylko chorą część ciała. "Podczas takich samotnych wizyt u lekarza rozmowa z pacjentką może się wydłużyć, co może mieć straszne konsekwencje i dlatego islamskie prawo tego zabrania" - podkreślił muzułmański uczony.

Policja religijna na wschodzie Arabii Saudyjskiej już zaczęła zakazywać kobietom, które same przychodzą do ośrodków zdrowia, wizyt w tych miejscach, jeśli nie towarzyszy im mężczyzna.

W zeszłym tygodniu informowano o śmierci studentki na Uniwersytecie Króla Sauda w Rijadzie. Zmarła ona, gdyż władze uniwersyteckie nie dopuściły do niej ekipy pogotowia ratunkowego, ponieważ składała się z mężczyzn.

Zgodnie z zasadami szariatu w Arabii Saudyjskiej obowiązuje zasada separacji płci w miejscach publicznych. Kobietom nie wolno prowadzić samochodu, podróżować za granicę bez towarzystwa męskich opiekunów i pokazywać się publicznie bez nikabu.

ŻRÓDŁO(PAP)

CHCE ADWOKATA Z URZĘDU!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

O przyznanie w sprawie cywilnej pełnomocnika z urzędu, może się ubiegać osoba zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części. Przysługuje to także osobie, która takiego zwolnienia nie otrzymała. Taka osoba musi jednak złożyć oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. (O tym, jak uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych, można zapoznać się w odrębnym artykule). W praktyce oznacza to, że rozpoznając wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika osoby niezwolnionej od kosztów sądowych sąd bada, czy ubiegający się o pomoc z urzędu, jest w stanie samodzielnie pokryć koszty adwokata lub radcy prawnego. Jeżeli tak, sąd odmówi ustanowienia pełnomocnika). Jeżeli takiej osoby nie stać jednak na skorzystanie z usług prawnych, sąd może przyznać adwokata lub radcę prawnego. Ustanowienie pełnomocnika nie jest jednak uzależnione tylko od sytuacji materialnej wnioskującego. Sąd uwzględni bowiem wniosek, jeżeli uzna udział adwokata lub radcy prawnego za potrzebny. Jeżeli więc dobrze radzimy sobie z prowadzeniem sprawy, wiemy, jakie składać pisma, wnioski, sąd może stwierdzić, że nie jest nam potrzebna pomoc. Także, gdy nasza sprawa jest typowa i może zostać uznana za prostą, sąd może odmówić nam przyznania pełnomocnika. Dlatego we wniosku warto wskazać i uzasadnić, dlaczego potrzebujemy adwokata lub radcy prawnego.

Wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego można złożyć razem z wnioskiem o zwolnienie od kosztów lub osobno, na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w którym sprawa już się toczy, lub gdzie ma być dopiero wytoczona. Jeżeli osoba nie ma miejsca zamieszkania w siedzibie takiego sądu, może złożyć wniosek w sądzie rejonowym właściwym dla swego miejsca zamieszkania. Wtedy sąd przekaże wniosek właściwemu sądowi.

Do wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego należy dołączyć oświadczenie obejmujące szczegółowe dane o swoim stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Oświadczenie sporządza się według ustalonego wzoru (formularz jest dostępny w sądzie, a także na stronie internetowej ministerstwa sprawiedliwości). Jeżeli jednak wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego składany jest łącznie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, dołącza się tylko jedno oświadczenie. W przypadku złożenia wniosku ustnie osoba niezwolniona od kosztów sądowych może również złożyć ustnie takie oświadczenie do protokołu.

W razie oddalenia wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego strona nie może ponownie domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, powołując się na te same okoliczności, które stanowiły uzasadnienie oddalonego wniosku. Ponowny wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu. Na postanowienie o odrzuceniu wniosku nie przysługuje zażalenie. Jeżeli jednak nasza sytuacja zmieniła się (np. straciliśmy pracę), możemy ponownie złożyć taki wniosek. Wskażmy wówczas sądowi, co się zmieniło.

Sąd ustanawia nam profesjonalnego pełnomocnika. O wyznaczenie konkretnego adwokata lub radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej lub rady okręgowej izby radców prawnych.

Istnieje możliwość, aby strona we wniosku sama wskazała adwokata lub radcę prawnego, właściwa okręgowa rada adwokacka lub rada okręgowej izby radców prawnych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem lub radcą prawnym, wyznaczy skazanego adwokata lub radcę prawnego.

Adwokat bądź radca prawny, który został wyznaczony przez sąd, ma obowiązek zastępowania strony do chwili prawomocnego zakończenia postępowania. Istnieją sytuacje, kiedy występuje odstępstwo od tej zasady. Pełnomocnictwo może zostać ustanowione na czas krótszy niż do prawomocnego zakończenia postępowania. Ustanowienie pełnomocnika wygasa również w wyniku śmierci osoby, dla której prawnik został ustanowiony.

Warto wiedzieć, że sąd może zarządzić dochodzenie co do rzeczywistego stanu majątkowego osoby domagającej się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których przyznano pełnomocnika, nie istniały lub przestały istnieć, sąd cofnie jego ustanowienie (adwokata lub radcy prawnego). W takiej sytuacji strona będzie musiała uiścić wynagrodzenie dla ustanowionego dla niej prawnika w całości bądź częściowo, w zależności od zaistniałej sytuacji. Jeżeli jednak, strona podała świadomie błędne informacje, zostanie na nią nałożona kara grzywny.

Podsumowując, jeżeli nie stać nas na skorzystanie z usług adwokata lub radcy, a mamy problem z samodzielnym poprowadzeniem sprawy przed sądem, możemy ubiegać się o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Posiadanie profesjonalnego pełnomocnika nie powinno być przywilejem tylko dla ludzi bogatych.

Social Widgets powered by AB-WebLog.com.

Favicon Plugin made by Alesis